Aktualności

Oświadczenie

17 sierpnia 1989 roku na spotkaniu w Pałacu Myślewickim w Łazienkach Królewskich w Warszawie, przewodniczący Solidarności Lech Wałęsa, prezes Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego Roman Malinowski i przewodniczący Stronnictwa Demokratycznego Jerzy Jóźwiak, parafowali porozumienie o zawarciu koalicji Solidarność-ZSL-SD, która doprowadziła do powołania 12 września 1989 roku przez nowowybrany Sejm RP, rządu wielkiej koalicji na czele z niekomunistycznym premierem Tadeuszem Mazowieckim, z udziałem przedstawicieli sił społeczno - politycznych zasiadających przy okrągłym stole. Rozpoczęło się wielkie dzieło reform i zmian ustrojowych. Polska weszła na drogę do wolnej i zjednoczonej Europy. Wydarzenia w Polsce 1989 wpłynęły na „jesień ludów" w krajach Europy środkowo-wschodniej, obalenie muru berlińskiego, zjednocze Niemiec, demontaż porządku pojałtańskiego. Wola porozumienia i współpracy ponad podziałami, kierowanie się dobrem wspólnym, przy wszystkich ówczesnych podziałach, zahamowaniach i błędach, uprzedzeniach, emocjach i pretensjach, które do dziś jeszcze nie wygasły i wyciskają swoje piętno na naszym życiu społeczno-politycznym, doprowadziły do przełomu historycznego i pokojowych przemian w Polsce.

Dziś w dwudziestą rocznicę tamtych wydarzeń - kiedy reformujemy kraj, ponosimy często bolesne koszty transformacji, kiedy borykamy się z narastającym kryzysem - współtwórcy koalicji Solidardność-ZSL- SD spotykają się ponownie w tym historycznym miejscu, aby dać świadectwo, że filozofia dialogu, porozumienia i współpracy, poszanowania partnera, nadrzędność dobra wspólnego ma wartość nieprzemijającą i jest również obecnie potrzebna, a jej niedostatki jakże ujemnie wpływają na jakość naszego życia w wymiarze jednostkowym i społecznym. Przecież do historycznego przełomu i zmian w Polsce - których podstawą był okrągły stół - Polacy dochodzili z różnych stron i miejsc, z różnymi doświadczeniami i życiorysami. Jest to wspólny dorobek i wspólna trwała wartość Polski i Polaków, która powinna być wartością jednoczącą, a nie dzielącą. Warto o tym pamiętać i doceniać, zwłaszcza wobec prób podważania tego dorobku, bądź jego instrumentalnego traktowania i wykorzystywania do doraźnych celów politycznych, czy wreszcie dezawuowania osób i faktów historycznych, kopania nowych rowów, zamiast ich zasypywania, tworzenia nowych podziałów, zamiast ich przezwyciężania, jątrzenia ran, zamiast ich leczenia, wykluczania, skłócania i dzielenia, zamiast budowy zaufania i współpracy, poszanowania partnera, przezwyciężania ideologizacji rozwoju, jednoczenia wysiłków ubogacającej się wzajemnie różnorodności na rzecz wspólnych celów przyszłości. Tylko tą drogą możemy umacniać tkankę życia społecznego, politycznego i państwowego, oraz jak najpełniej uruchamiać społeczny potencjał rozwoju. Musimy zmieniać się sami i zmieniać niedobre praktyki w naszym życiu społeczno-politycznym. W przeciwnym, bowiem razie daną nam szansę historyczną, kolejny raz, możemy przegrać bądź w pełni nie wykorzystać.

Uczestnicy spotkania wyrazili pogląd, że pozytywnym i oczekiwanym społecznie zmianom w naszym życiu może między innymi służyć powołanie w ramach Instytutu Lecha Wałęsy, Klubu dyskusyjnego „Dobro wspólne ponad podziałami". Mógłby on być płaszczyzną spotkań przedstawicieli różnych środowisk społecznych i politycznych, służyć wymianie poglądów i pozytywnym zmianom w praktyce funkcjonowania naszej demokracji.

Lech Wałęsa

Roman Malinowski

Jerzy Jóźwiak